القربان بقلم الشاعر اشرف الكيلاني

القربان للشاعر اشرف الكيلانى
ثبت الله على الصد ايمانى*ولولا الصبر قتلتنى احزانى
يا من ابصرت حلاوة وجهها* ففاض من نبع العشق تهتانى
لى قصة فى الحب خالدة *وان ذابت من نحول الجسم اركانى
صداها تردد فى كل افق*كانه مستنسخ من شوقى ووجدانى
يثرثر الناس فينا بكل جارحة*وللعوراء عين بالف لسان
فان الحب فى الناس تهمة*موقرين كل عداوة و شنئان
وكم بزماننا انقلبت موازين*فاين شعيب لقسط ميزانى
وكل رجل هام بامراة*كان فى الناس من عباد اوثان
وكل عشق لابد له عذل *وماله فيهم من مسعفين وخلان
كتب الصبا بقدك فى فؤادى*حمل السماوات من شوقى واشجانى
واتخذ الصبا من دمعى مداده*فتقرحت من شدة الوبل اجفانى
وغرقت فى فيضان قطره*كم قاسى يونس فى بطن حيتان
غريب ببلاد الله وهى رحيبة*وضاقت على من بعد وهجران
فما اسعفتنى منك رسالة*ولو مكتوبة على ماء ريان
ان يجرفها موج يبح عبيرها*ان هناك عطف انسان لانسان
وان مر من فوقه قارب*مال طربا من حب وتحنان
وان يسبح فى النهر سابح* يعد الى البر بقلب ولهان
ولو ارسلت رسالة باثير*لاثرت فى الناس بتقوى وايمان
وتلاشت من صدورهم زفرات*مما يلاقون من غدر وازمان
ويغدو الناس قلبا واحدا*وما ساخط على الدهر بنكران
لكن بخلت وبخل الدلال*يفضى الى افتقادى كل امانى
ولا يروعنى بالدنيا سوى*ان لا اراك قريبة بكل مكان
ان ضل عاشق عن مكانكموا*فان لديك يا اشواق عنوانى
قلبى دليل لكن غطى بصيرته*كثرة الطلاب منك بحرمانى
سلى ببلادك كل طريق*سيجبك عن لهفى فيك وخفقانى
اخليت للصبر بقلبى غرفة*موصولة بالبحر لاخماد نيرانى
وعينا ثالثة لعينى ترقب*وتنهرهما عن تعلق بحسان
وروحا هامت فى ملكوت ربها*تهب الوجود من رافتى وحنانى
وتطلب السعدى لكل مخلوق*ونسيت جدارتى بقطفك الدانى
قد يؤثر انسان وبه خصاصة*ويروى غيره من قلب ظمان
وهبنك ما لم يهبه انسان لانسان*وليس منا بل تذكير بحرمانى
ان قدم الناس للسلوان قرابينا* فاملى بالوصل عند الله قربانى
اشرف الكيلانى

ان قدم الناس للسلوان قرابينا* فاملى بالوصل عند الله قربانى
اشرف الكيلانى